سام'>سام فرزند نوح نبی(ع)، نام مادرش «عروه بنت یرالیک بن محول بن اخنوخ»[1] و یا «عمذرة ابنة براکیل بن محویل بن خنوخ بن قین بن آدم» بود.[2] بر اساس برخی گزارشهای تاریخی وی دو همسر داشت؛ به نامهای، «صلیب بنت سامیل بن قدیم»[3] یا «صلیب(صلب)[4] بنت بتاویل(بتویل)[5] بن محویل بن خنوخ بن قین بن آدم»،[6] و «محلث بحوا».[7]سام(ع) از صلیب چند فرزند به نامهای «ارفخشد»، «اشوذ»، «لاوذ»، «عویلم»[8] و «ارم» داشت.[9]بر اساس گزارشهای تاریخی در جریان طوفان نوح، تعدادی از فرزندان نوح(ع) که همراه ایشان سوار کشتی شده و نجات یافتند؛ عبارت بودند از یافث،[10] حام[11] و سام(ع)[12] که در میان اینها، سام از همه برتر بود. سام پسر نوح، مراسم دفن، کفن و غسل نوح(ع) را بر عهده گرفت و پیروان نوح نیز به سام ایمان آوردند، در عین حال، برادرانش حام و یافث با او مخالفت کرده و به او ایمان نیاوردند.[13]از منابع اسلامی اینگونه استفاده میشود که سام علاوه بر جانشینی پدر و بزرگی قوم، پیامبر زمان خود نیز بود.امام رضا(ع) میفرماید: از امام علی(ع) پرسیدند؛ کدامیک از پیامبران در حالیکه ختنه شده بودند به دنیا آمدند؟ امام علی(ع)  فرمود: «خداوند؛ آدم، شیث، ادریس، ... سام بن نوح ... را ختنه شده آفرید».[14]امام صادق(ع) گفتوگوی مفصلی میان پیامبر اسلام(ص) با گروهی از جنیان را نقل میکند. در قسمتی از این گفتوگو پیامبر خطاب به جنّیان برای اقرار گرفتن از آنها میفرماید: «چه کسی را وصی نوح(ع) یافتید؟»، آنها گفتند: سام بن نوح.[15] پیامبر اسلام(ص) نیز تلویحاً آنرا تأیید فرمود.از نسل این پیامبر الهی، انبیای بزرگی به وجود آمدند. مهمترین و بزرگترین آنها حضرت ابراهیم(ع) است[16] که بنابر این، تمام اولاد حضرت اسماعیل(ع) از جمله پ

زندگینامه حضرت هود (ع)حضرت هود(ع) یکی از انبیای الهی است که نام و داستانش بارها در قرآن مجید آمده است،[1] و یک سوره نیز به نام ایشان میباشد. در مورد نسب ایشان، نقلهای مختلفی وجود دارد؛ برخی منابع شیعه[2] و اهل سنت[3] او را «هود بن شالخ بن أرفخشد بن سام بن نوح» معرفی کردهاند. برخی دیگر او را «هود بن عبدالله بن رباح بن جلود بن عاد بن عوص بن إرم بن سام بن نوح»[4] دانستهاند.وی در قیافه و قامت مانند حضرت آدم(ع) بود. سر و صورتی پر مو و چهرهای زیبا داشت.[5] دومین پیامبری است که بعد از حضرت نوح(ع) در برابر بتپرستی قیام و مبارزه کرد.[6] ایشان را به این دلیل هود میگفتند که از گمراهی قومش نجات یافته و از طرف خداوند برای هدایت قومش انتخاب شده بود.[7]امام علی(ع)، حضرت هود(ع) را از جمله پیامبران عربزبان معرفی کرده است: «هود، صالح، شعیب، إسماعیل و پیامبر اسلام به زبان عربی صحبت میکردند».[8]در ارتباط با تاریخ زندگی این پیامبر الهی نیز اختلافاتی وجود دارد؛ برخی زمان حیات هود(ع) را پس از ابراهیم(ع) و قبل از موسی(ع)دانستهاند.[9] برخی دیگر نیز دوران هود(ع) را قبل از ابراهیم(ع) میدانند.[10]در هر صورت؛ هود(ع)، از نسل نوح(ع) بود، اما از پیامبرانی نبود که از نوادگان ابراهیم(ع) به شمار آید. با آنکه قرآن کریم بارها به داستان این پیامبر پرداخته، اما در تورات و انجیلی که در دسترس ما است، نامی از این پیامبر برده نشده؛ چون در این دو کتاب بیشتر به پیامبران بنی اسرائیل پرداخته است.برخی مورّخان معتقدند که داستان هود(ع) در میان اعراب بسیار مشهور بوده و قبل از اینکه قرآن از این پیامبر الهی و قومش سخن به میان آورد، ساکنان جزیرة العرب، او و قومش را میشناختند.[11]ایشان در چهل سالگی به نبوت رسید و پ

زندگینامه حضرت صالح (ع)حضرت صالح(ع) پیامبری است که نام او  9 بار در قرآن تکرار و به بخشی از داستان او نیز پرداخته شده است؛ از اینرو تردیدی در وجود چنین پیامبری وجود ندارد، و آنچه قرآن در مورد او گزارش کرده یقیناً صحیح است، اما گزارشهای گوناگون دیگری از ایشان در کتب تاریخی و روایی وجود دارد که هر کدامشان باید به صورت جداگانه مورد بررسی سندی و محتوایی قرار گیرد. در ذیل به برخی از این گزارشها اشاره میکنیم:نسب حضرت صالح(ع)در مورد نسب آنحضرت میگویند؛ ایشان «صالح بن عبد بن ماسح بن عبید بن حاجر ابن ثمود بن عابر بن ارم بن سام بن نوح »،[1] «صالح بن ثمود بن عابر بن ارم بن سام بن نوح»،[2] و «صالح بن حاثر بن ثمود بن حاثر بن سام بن نوح » بودند.[3]همچنین گزارشی وجود دارد که بین حضرت صالح(ع) و پیامبر قبل از او، یعنی حضرت هود(ع) صد سال فاصله بود.[4]مدت رسالتصالح(ع)، در شانزده سالگی به مقام پیامبری رسید و تا 120 سالگى در میان قوم خود(ثمود) به سر برد.[5]محل دفنحضرت صالح 280 سال عمر کرد.[6] درباره محل دفن حضرت صالح مکانهای مختلفی ذکر کردهاند: شبوه،[7] مکه،[8] عکّا(یا عکّه) در سواحل شام،[9] و قِنَّسْرین .[10]مشخصات ظاهریدر مورد مشخصات ظاهری حضرت صالح(ع)، امام صادق(ع) فرمود: «صالح، مدتى از میان قوم خود پنهان شد و هنگام پنهان شدن، مردى کامل و خوش اندام، دارای ریش زیاد، گونههاى کمگوشت، و قد و قامت متوسّط بود، ولى وقتی به سوى قوم خود بازگشت، چهرهاش تغییر یافته بود و به همین دلیل او را نشناختند و به سه گروه تقسیم شدند:1.دستهای که منکر وى شدند، 2. دستهاى که به شک افتادند، 3. دستهای که یقین داشتند که او همان صالح پیغمبر است...».[11]همچنین نقل شده است که او شخصی سرخرو و مایل به سف